काठमाण्डौमा चिसो वढ्नै लाग्दा
नेपालीमा उखान छ चैत लागेपछि आइमाइपनि पोइला हिडछन अरे । शीशीरको उराठीमा आइमाइहरु पोइला हिड्नु स्वभाविकै पनि हो । चराको रुग्रुग्ती आवाज उराठीलो मौषमा खडेरी र जता हेरेपनि सुख्खा र पात खसेका रुखहरु शीशीरका शंकेत हुन । ऋतुहरुमा शीशीर अली उराठीलो मानिन्छ । काठमाण्डु शरदको अन्त्यमा आइपुग्दा अली चिसो वन्दै गएको छ । ज्याकेट लगाउनेहरु र शरीरमा स्विटर उन्नेहरु प्रसस्तै वढेका छन । म जस्तो विहानको मेलो भएको मानिसलाइ त चिसोले अझ वढि हमला गरेको छ ।
दिउसो पहार तापेर रमाउनेहरुमा यतिवेला केटाकेटी र वुढावुढी छन । अव त्यो हुलमा अधवैशेहरुपनि थपिने छन । काठमाण्डु अली वढि हाइटमा रहेकोलेपनि होला चिसोमा नामै कहलाएको छ । अव तिहार सकिएपछि स्कुल कलेजहरु शुरु हुदैछन । दशै तिहार विदामा वाहिरिएकाहरु पनि अव भित्रिदै छन । काठमाण्डौ थप व्यस्त वन्ने छ । अव वेलुका हल्का सिरेटोमा निस्कनु र कफीसंगै धुंवा उडाउनुमा वेग्लै मजा आउने छ । यद्यपि मन मिल्ने साथीहरुको खडेरी पर्दै गएकाले होला खासै पहिला जस्तो रमाइलो लाग्दैन कोही नेपालको भविष्य छैन भन्दै भाग्य अजमाउन अष्ट्रलीया त कोही अमेरिका नंया दुनिया हो भन्दै उतै लागेको छन ।
यही वसौ यही केही गरौ । यही जन्मियो यही दुख गरौ मिल्यो भने खुशी पनि यतै वाडौला भन्ने राष्ट्रवादी नारा लिएका हामी सिमित संख्यामा मात्रै यता छौ । वुद्धिमान नेता नभएको समाजले दुख पाउछ भन्ने भनाइ यंहा सार्थक भएको छ । जसरीपनि सक्ता कव्जा गर्नु पर्छ भन्ने माओवादी र पुरानै ढर्रामा रहेका दलका नेताहरुको अकर्मन्यताको सिकार मुलुक भएको छ । सुनौलो भविष्य नेपालमै अजमाउन वसेका हामी युवाहरु विशेष गरी त्यसको शिकार भएका छौ । खैर निरास भएर हुनेवाला केही छैन । यतिवेला गांउमा धान भित्र्याएको, पराल थन्क्याएको र परालका टौवामा लुकामारी खेली रहेको वा वांझा गरामा डन्डालौरा खेलेको वा गोरु चराइरहेको विगत मिस गरीरहेको मैले थप त्यसमा धेरै असल साथीहरुपनि मिस गरीरहेको छु । यो मेरो नोष्टाल्जिया तिनै प्रिय र परम मित्रहरुमा ।