March 31, 2009

काले जैसी, सांढेसाति शनी र मेरा पिताजी

<" alt="" border="0" />—[if gte mso 9]> < ![endif]-->

धेरैको भाग्य अजमाइदिने काले जैसी अव हाम्रासामु रहेनन । ८७ वर्षको जीवन भोगाइपछि गएको हप्ता काले जैसीले आफ्नै निवास निराम्सीलमा यस धर्तिवाट सधैकालागि आंखा चिम्ले ।

उनको खास नाम त के थियो कुन्नी यद्यपि पर्वतको पाडमा पढेको उनको ज्योतिष शिक्षाले विर्घा र यसका छिमेकी गांउहरुमा दर्हो प्रभाव जमाएको थियो । कालो वर्णका भएकाले नै काले जैसीको उपाधी पाएका यी ज्योतिषले मेरो जन्म पत्रिकापनि पटक पटक पल्टाएका छन । अझ मेरो चिना तयार गर्ने नै यिनै हुन ।

मेरा पिताजी भन्नुहुन्थ्यो वर्षको एक पटक काले जैसीलाइ चिना देखाउनु र ग्रहदशा कटाउनु भुल्नु हुदैन । मेरा पिताजी जानुभएकेा पनि दशौ वर्ष विति सकेकेा छ । यद्यपि मेरा पिताजीमा कालेजैसी प्रति ठूलो श्रद्धा थियो । उंहा स्वर्गे हुने वर्ष पटक पटक भन्नुहुन्थ्यो ख्वै यसपाला त जान्छु होला साढेसाति छ । कालेजैसीले पनि खड्को छ भनेका छन ।

नभन्दै मेरा पिताजीले त्यो वर्षको जाडोमा आंखा चिम्लिनु भयो । उंहा गएको धेरै वर्ष पछि काले जैसीलेपनि त्यही वाटो समाते । आखिर हामीपनि त त्यहीवाटो जानु छ । खैर यसै हप्ता स्वर्गे भएका तिनै काले जैसीप्रति श्रद्धान्जली स्वरुप ।

पारशले दरवार हत्याकाण्डबारे मुख खोले

सात वर्षअघि भएको दरवार हत्याकाण्ड जर्मनी र अमेरिकी राईफल किन्ने सम्वन्धि तत्कालिन राजा बिरेन्द्र र युवराज दिपेन्द्रबीचको बिबादका कारण भएको पूर्व युवराज पारशले बताएका छन् । सिंगापुरमा रहेका पूर्व युवराज पारस शाहले २०५८ साल जेठ १९ गते भएको दरवार हत्याकाण्ड तत्कालिन राजा बिरेन्द्र र युवराज दिपेन्द्रबीच जर्मन र अमेरिकी हतियार किन्ने बिबादका कारण भएको बताएका हुन् ।

 

 सिंगापुरमा निस्किने "द न्यू पेप" पत्रिकालाई अन्तर्वाता दिदै उनले दिपेन्द्रको जर्मनी " जी ३६ राईफल ल्याउने चाहना बिरेन्द्रले अस्विकार गरेका कारण सम्पूर्ण परिवारको कत्लेआम गरेको दावी गरे ।

 

  "क्लेमेन्ट मेसेनस" नामका पत्रकारसँगको अन्तर्वार्तामा पारसले भनेका छन्, "नेपाली सेनाका लागि करिव ५० हजार राईफल ल्याउँदा पाइने कमिशन लिने योजनामा रहेका दिपेन्द्र बिरेन्द्रले जर्मनी राईफल किन्न नमानेपछि रिसाए र आफू रिसाएको कुरा हामीलाई समेत भनेका थिए ।"

  पारशका अनुसार, बिरेन्द्र अमेरिकी "एम १६" राईफल किन्ने सेनाको योजनाको पक्षमा थिए ।

 

नेपाल सरकारले दरवार हत्याकाण्डबारे अनुसन्धान सुरु गर्ने भनेकाले त्यसबेलाका तथ्य सार्वजनिक गरेको उल्लेख गर्दै पारशले अन्तर्वार्तामा दिपेन्द्र बिरेन्द्रसँग २०४६ सालको जनआन्दोलनमार्फत भएको परिवर्तनपछि नै आक्रोशित भएको दावी गरेका छन् ।

राजनीतिक दलहरुलाई शक्ति दिनु तथा दिव्यानी राणासँग बिबाह गर्न अनुमति नपाउनु दिपेन्द्र बिरेन्द्रसँग रिसाउनुका थप कारण भएको पारशको अन्तर्वार्तामा उल्लेख छ ।

 

"हत्याकाण्डभन्दा अघिल्लो वर्षको आफनो जन्मदिनमा दिपेन्द्रले हामीलाई राजाको हत्या गर्ने बताएका थिए, तर हामीले पत्याएनौं" पारशले अन्तर्वार्तामा भनेका छन् ।   

खाडीमा नेपाली युवाहरू मन्दीबाट पीडित

रोजगारका लागि चर्को ब्याजमा ऋणको भारी लिएर खाडीमा आएका युवाहरू आर्थिक मन्दीका कारण पीडितमा बन्न थालेका छन्। रोजगारीका क्रममा दुवईका विभिन्न सहरबाट दैनिक रूपमा सयौं आफन्त फर्किन थालेपछि युवाहरू पीडित बनेका हुन्।

एकै ठाउँबाट काममा आएका कपिलवस्तु विशनपुराका शङ्कर चौधरी आएको डेढ महिनामा नै घर फर्किएपछि नुवाकोटका विष्णु भुसाल चिन्तित भएका छन्। उनले केही दिनमा आफू पनि फर्किनु पर्ने हो कि भन्ने चिन्ताले सताएको बताए।  


कम्पनीमा म्यानेजरको रूपमा कार्यरत रमेश लम्सालका अनुसार दुवईमा अधिकांश युवाको आर्थिक मन्दीका कारण रातमा निद्रा र दिनमा भोक हराएको छ।  


संयुक्त अरब इमिडेट दुवईमा अत्यावश्यक बाहेकका अन्य सामान उत्पादनमा अघिल्लो दिनको तुलनामा आधा कटौती भएका छन्। जसका कारण काममा पनि कटौती हुँदै आएको छ।  


नेपाली युवाले कामको अभावमा आपतविपतमा समेत अवकाश पाउने गरेका छन्। विगत दुई महिनाको अवधिमा दुवई सरकारले हजारौं कामदार घर फर्काइ सकेको जनाएको छ।  त्यस्तै बलिया थारु सोमबार घर फर्किएका छन्। उनी आएको एक महिनामा नै अवकाश पाएपछि घर फर्किएको थारुका परिवारजनले बताएका छन्।

 

 अर्घाखाँचीका करिब एक दर्जनभन्दा बढी युवा पनि घर फर्किएका छन्।  त्यस्तै कन्स्टक्सन दि कम्पनीमा कार्यरत हटौँडा र तनहुँका तीन दर्जनभन्दा बढीले अवकाश पाएका छन्। आबूदावीस्थित नेपाली दूतावासका अनुसार नेपाली युवा घर फर्किने क्रम जारी रहेको छ। दूतावासले आउनेको सङ्ख्या कमी र नेपाल फर्कने बढी भएको जनाएको छ।  


उता नेपाली समाज युएईले युवाहरू धमाधम घर फर्किदा परिवारमा समस्या आउने जनाएको छ। समाजले चर्को ब्याजमा ऋण काढेर नयाँ महल बनाउने आशाले आएका युवा तत्काल घर फर्किदा आउने नैराश्यता तथा परिवारमा आउन सक्ने वितृष्णालाई नेपाल सरकारले मेटाउन सक्दो र सुहाउँदो रोजगारको व्यवस्था मिलाउन माग गरेका छन्।

त्यस्तै रूपन्देही नेपाली समाज दुवईले पनि नेपाल सरकारलाई तत्काल वेरोजगार तथा फर्किएका युवालाई रोजगारको प्रत्याभूति दिलाउन माग गरेको छ।

रिपोर्र्टर्स क्लबलाई कारागारबाट सम्झदा

Filed under: अतिथी

ऋषि धमला

रिपोर्र्टर्स क्लब नेपालले आज चैत्र १७ गते आफ्नो १२ औं वाषिर्कोत्सव मनाउदैछ । नेपालको पत्रकारिता क्षेत्रका आदरणीय अग्रज दाजुदिदी एवं सहकर्मी साथीहरुको हौसला, प्रेरणा र मायाबाटै क्लबले छोटो समयमा उल्लेख्य ख्याति हासिल गर्न सफल भयो । प्रेस स्वतन्त्रता र लोकतन्त्रका पक्षमा खरो उत्रिएर आफूलाई साझा मञ्चका रुपमा प्रस्तुत गरेको क्लबले विभिन्न समयमा धम्कीहरुको पनि सामना गर्दैआएको छ ।

क्लबका अध्यक्षका रुपमा मैंले अहोरात्र नेपाली जनताको आवाजलाई साझा मञ्चबाट मुखरित गर्न सक्रियता देखाएं । यसबीच मलाई विभिन्न समयमा धम्कीहरु आए । राजाको शासनकालमा क्लबमा लोकतन्त्रका पक्षधर नेताहरुलाई ल्याइएको भन्दै प्रहरीले घेराऊ गर्ने देखि राज्यसत्ता चलाउनेहरुबाट धम्की पनि आयो । तत्कालिन प्रधानमन्त्री लोकेन्द्रबहादुर चन्द र नेकपा माओवादीका वरिष्ठ नेता डा.बाबुराम भट्टर्राईलाई एउटै मञ्चमा ल्याएर सहमतिको पक्षमा आइसब्रेक गराउने भूमिका खेल्दा पनि धम्की नआएको होइन । तर कत्तिपनि विचलित नभई क्लबले आफूलाई लोकतन्त्रका पक्षमा खरो उतार्यो ।

सदन नहुंदा जनमत भएका नेताहरुको बोल्ने ठाउं कमै थियो । उनीहरुको आवाज जनतासम्म पुग्न कठिन थियो । त्यतिबेला रिपोर्र्टर्स क्लब नेपालले मिनि संसदको भूमिका निभायो । नेताहरुको तर्क र आवाज जनताको घर घरसम्म पुग्न क्लबको मञ्चनै उपयोगी सावित भएको इतिहास साक्षी छ । त्यतिबेला पनि क्लबले विभिन्न धम्कीको सामना गर्नुपर्यो तर विचलित भएन ।

एकपछि अर्को प्रहारको सामना गर्दै अगाडि बढेको रिपोर्र्टर्स क्लब नेपालले आज इतिहासकै र्सवाधिक कठिन चुनौतीको सामना गरिरहेको छ । क्लबका अध्यक्षका रुपमा रहेको ममाथि सुनियोजित षड्यन्त्र भएको छ । भूमिगत सशस्त्र समूहसंग सम्बन्ध रहेको अभियोग लगाएर थुनामा राखिएको छ । शुरुमा जनतालाई भ्रम र्छन विभिन्न प्रोपोगाण्डा गरियो । केही पत्रकारलाई डरधाक धम्की देखाएर मविरुद्ध बयान दिन लगाइयो जुन सुनियोजित रुपमा र्सार्वजनिक गरेर केही अधिकारीहरुले ठूलो विजयको धमास देखाए । हिटरमा पिसाब फर्ेन लगाएर मविरुद्ध बोल्न लगाइएको खुलासा स्वयं पत्रकार साथीहरुबाट खुलासा भइसकेको छ । त्यसैलाई आधार बनाएर ममाथि भूमिगत समूहसंग सम्बन्ध रहेको भन्दै ज्यान मार्ने उद्योग, हतियार तथा खरखजाना र जर्बजस्ती चन्दा असुली जस्ता अभियोग लगाइएको छ । अदालतले हतियार तथा खरखजानाको अभियोगबाहेकमा तारेखमा राखेर मुद्या चलाउन आदेश दिएको छ । हतियार तथा खरखजानाको अभियोगउपर अनुसन्धानका लागि भन्दै जिल्ला प्रशासन कार्यालय काठमाडौंले थुनामा राख्न भनेपछि म पुनरावेदन अदालत पाटनमा न्यायको लागि पुगेको छ । किन हो कुन्नि दायर मुद्याउपर बहसमा ढिलाई भइरहेको छ ।

अहिले ममाथिको प्रहार प्रेस स्वतन्त्रतामाथिको प्रहारको अर्को रुप भनिएको छ । विगतमा पनि प्रेस र पत्रारमाथि आक्रमण नभएका होइनन् । पछिल्लो समयमा ममाथि गरिएको प्रहार नितान्त नयां ढंगको छ । बुढी मरी भन्नुभन्दा पनि काल पल्कने खतरा छ । नेपालको प्रेसमाथि निकै खतरा बढेको छ । आम पत्रकार साथीहरु, न्यायप्रेमी लोकतन्त्रका पक्षधरहरु यसप्रति सजग हुन जरुरी छ । पत्रकार तर्सर्ाा अधिनायकवादको बाटो फराकिलो पार्ने सूत्रपात त भइरहेको छैन – यसप्रति सबै सजग हुन जरुरी छ । रिपोर्र्टर्स क्लब नेपालको १२ वर्षलामो इतिहास संर्घष्ानै संर्घष्ाले भरिएको छ । क्लबले कुनैपनि अधिनायकवादसंग डगेन बरु डटेर त्यसविरुद्ध आफूलाई उभ्याएको छ । भविष्यमा आउने चुनौतीको समना गर्न पनि क्लब तयार छ । भनिन्छ खाएको विष लाग्छ नखाएको लाग्दैन । नियोजित रुपमा अभियोग लगाएर मलाई ज्यान मार्ने अभियोग, हतियार तथा खरखजानासम्बन्धमा फसाउन खोज्नु आफैमा हास्यास्पद हुनजान्छ । मेरा पक्षमा आदरणीय वरिष्ठ कानुन व्यवसायीहरु शम्भु थापा, विश्वकान्त मैनाली, शेरबहादुर केसी, माधव बास्कोटा, डा.भीमार्जुन आचार्य, टिकाराम भट्टर्राईलगायतले बहस गर्नुभएको छ । उहांहरुले न्यायका लागि मलाई साथ दिनुभएको छ । आदरणीय नेपाल पत्रकार महासंघका अध्यक्ष धर्मेन्द्र झा, पर्ूव अध्यक्ष तानाराथ दाहालका अलावा महासंघका साथीहरु प्ाोषण केसी, रामजी दाहाल, रमेश बिष्ट, जगत नेपाल, उजिर मगर, दिवाकर बागचन्दलगायतले न्यायका लागि मैंले चालेको कदममा साथ दिइरहनुभएको छ । मानवअधिकारवादी चरण प्रर्साईं, सुदीप पाठकलगायतको हौसला मेरो साथमा छ ।

मामाथि भएको अन्यायका विरुद्धमा आदरणीय नेताज्यू, पत्रकार साथीहरु, मानवअधिकारवादी, कानुन व्यवसायीलगायतले न्यायको लर्डाईंमा साथ दिने उद्घोष गरिसक्नुभएको छ । जनआन्दोलन २०६२।६३ <mबष्तियस्६२।६३श्र का नायक गिरिजाप्रसाद कोइरालाले सुनियोजित षड्यन्त्र भएको बताइसक्नुभएको छ । कांग्रेस कार्यवाहक सभापति सुशील कोइराला, वरिष्ठ नेता शेरबहादुर देउवा, उपसभापति रामचन्द्र पौडेल, सहमहामन्त्री अर्जुननरसिंह केसी, केन्द्रीय सदस्य सुजाता कोइराला, एमाले अध्यक्ष झलनाथ खनाल, वरिष्ठ नेता केपी शर्मा ओली, तमलोपा अध्यक्ष महन्थ ठाकुर, नेकपा मालेका महासचिव सीपी मैनालीले ममाथि अन्याय भएको प्रष्ट रुपमा बोलिसक्नुभएको छ । सरकारकै मन्त्रीहरु राजेन्द्र महतो, जयप्रकाशप्रसाद गुप्ता र गणेश शाहले ममाथि लगाइएको अभियोग र थुनामा राख्नुको कारणबारे मन्त्रिपरिषद बैठकमा कुरा उठाउनुभएको छ । संयुक्तराष्ट्र्संघीय मानवअधिकार उच्चायुक्त नाभी पिल्ले, नेपाल आएका पत्रकारहरुको अन्तराष्ट्रि्य मिसनका पदाधिकारीलगायतले पनि मेरो गिरफ्तारीबारे गम्भीरता देखाउदै कानुनी प्रक्रियामा ढिलाई गरिएकोमा आपत्ती जनाउनुभएको छ ।

म डिल्लीबजार कारागारमा बसेर विगतको स्मरणपनि गरिरहेको छु । १० वर्षो सशस्त्र जनयुद्धताका क्लबलाई माओवादीसम्वद्ध पत्रकारलाई लुकाएको आरोप लागेको थियो । कतिपटक क्लबलाई धम्की पनि आयो । तर पत्रकारको हकहितका पक्षमा कटिवद्ध रिपोर्र्टर्स क्लब नेपाल डगमगाएन । नितान्त पत्रकारको हकहितप्रति समर्पित भएर सक्रिय भयो । आज क्लबमाथि ठाडै तर्राईको सशस्त्र संर्घष्ारत समूहसंग सम्बन्ध रहेको आरोप लगाइएको छ । यो आफैमा कपोकल्पित र आग्रह पर्ूवाग्रहबाट ग्रस्त छ भन्ने उजागर हुदै गएको छ ।

ढिलो भएपनि म न्याय पाउनेमा विश्वस्त छु । तर म चुनौतीका साथ भन्न चाहन्छु कि ममाथि लगाइएको झूटा अभियोग पर्दाफास गरेर छाड्नेछु । म यस्ता अभियोगबाट कदापि डग्नेछैन । नेपालको प्रेस स्वतन्त्रताका पक्षमा अझ डटेर अगाडि बढ्नेछु । डेढ महिना लामो कारागार बर्साईंले मलाई चुनौतीसंग जुध्ने नयां आधार र शक्ति प्राप्त भएको छ । म यसलाई ऊर्जा ठानेर अझ सशक्त ढंगबाट जनताको घरआंगनका समस्यालाई क्लबको साझा मञ्चमार्फ जनतामाझ ल्याउन कटिवद्ध हुनेछु । कारागारमा राखेर मेरो ऊर्जा विनाश गर्ने सपना देख्नेहरुले भ्रम नपाले हुन्छ कि अब ऋषि धमलाले समाचार उत्पादन गर्न सक्दैन, प्रेस स्वतन्त्रताका पक्षमा सशक्त भूमिका निभाउन सक्दैन । न्याय त अवश्य मिल्नेछ । कारागारबाट छुटेपछि म अझ सशक्त र खरो रुपमा प्रस्तुत हुनेछु । समाचारको दुनियांमा आफूलाई झन् सक्रिय बनाउनेछु । रिपोर्र्टर्स क्लब नेपालको यात्रा पनि अविरल हुनेछ । विभिन्न आरोह र अवरोहसंग जुध्दै यो सशक्त रुपमा अगाडि बढ्नेछ । सदरखोर, डिल्लीबजार,काठमाडौ, नेपाल ।

२०६५ चैत्र १६ गते मंगलबार

March 24, 2009

माओवादी सुध्रिए कांग्रेस सरकारमा

नेपाली कांग्रेसका सभापति गिरिजाप्रसाद कोइरालाले कांग्रेस तत्काल सरकारमा जाने सम्भावना नरहेपनि माओवादी सच्चिए पुनविचार गर्न सकिने बताएका छन् ।  गृहनगर विराटनगरमा संचारकर्मीसंग बोल्दै आफ्नो दल सरकारमा जाने नजाने माओवादी व्यवहारमा निर्भर रहने बताएका हुन् ।

more माओवादीले अराजक व्यवहार कायमै राखेको भन्दै विगतको सहमति पनि कार्यान्वयन नगरेको बताए । । उनले भने, कांग्रेस अहिले सरकारमा जाने वातावरण बनेको छैन । माओवादी सच्चिएर विगतको सहमति कार्यान्वयन गर्छ भने विचार गर्नसकिन्छ ।

मोरड.का दुइवटा क्षेत्रमा संविधानसभा उपनिर्वाचनको प्रचारप्रसाका क्रममा आएका उनले कसैसंग सम्झौता नगर्ने स्पष्ट पारे । कांग्रेस जनताको चाहनाअनुसार अगाडि बढ्ने पार्टी भएको बताए । कांग्रेस कार्यवाहक सभापति सुशील कोइरालाले आफ्नो दल कुनै हालतमा सरकारमा नजाने बताइरहदा सभापति कोइरालाले लचकताका साथ अभिव्यक्ति दिएका हुन् । कोइरालाको पछिल्लो अभिव्यक्तिले कांग्रेसभित्र सरकारमा जाने नजाने दुइवटा लवि देखिएको छ ।

धोकेवाज प्रेमी, म र रमेशजी

धोकेवाज प्रेमीका जस्ता वाचा धेरै वाधियो । अव चै विशेष् काम सकियो नियमित हुन्छु है भन्ने । तर के गर्ने जनताका नाममा अनेक रोमान्टिक वाचा वाध्ने प्रचन्ड सरकार जस्तो भन्ने मात्र तर नगर्ने वन्नु परेकोमा आफैप्रति खेद छ । नेपालीको वानी खाली सरकारलाइ मात्र गाली गर्ने होइन की सरकार छ नै त्यस्तै ।

रहर गर्यो व्लग अपडेट गर्न के गर्ने वत्ति जान्छ झ्याप्प । यसै विडम्वनाको अन्त्य गर्ने पहलस्वर थोरै मेरो पसिना र धरै सह्दयी मित्र कुमार पुडासैनीको पहलमा एउटा काखे कम्प्युटर जोडजाम गर्न लागेको छु । चीनमा वनेर नेपाल भित्रिने त्यस्ता भांडाको कति भर होला त्यो त समयले नै वताउला >अं साच्चि तपाइहरुकेा पहल, खवरदारी र प्रेरणको पनि त्यसमा ठूलो हात छ । यस्तो खडेरी समयको मात्र नभएर अन्य विषयहरुको पनि बीच तपाइहरको संझना र प्रेरणा आखिर तिनै त हुन नी मेरो व्लगकारिताका आधार ।मित्र रमेश वस्नेतले कर्णाली उड्नु अघि लौन व्लग अली छिटो अपलोड गर्नु पर्यो स्याङजासंग मेरो त अत्यन्तै नजिकको भावना गांसिएको छ भन्नु भाथ्यो ।
रमेशजी जस्तो मनका मित्रलाइ स्याङजाको भावनात्मक साथी वनाउन पांउदा म कम्ति खुसी छैन । के ले तान्यो रमेशजी भनेर जिस्किदा फुस फुस हिंउ परे जस्तो हास्ने मित्र रमेशजी मात्र होइन भाइ सुरेश, माधव, अनि तंपाइहरु तमाम मेरा संझनामा हुनुहुन्छ । कमेन्ट लेख्न नछोड्नु होला ।
वांकी फेरी नियमित हुने वाचा सहित ।

आमा तिम्रो मुहारमा ………………

                                   -अच्युतप्रसाद पौडेल "चिन्तन"

आमा तिम्रो मुहारमा कोशी देख्न पाउँ

मेची देखि कालीसम्म दृश्य हेर्न पाउँ

कर्णाली र भेरी सेती तिम्रै हेर्न पाउँ

वागमती र विष्णुमती स्नान गर्न पाउँ

आमा तिम्रो मुहारमा हाँसो देख्न पाउँ

काखमा तिम्रा सपुतहरु वीरहरु पाउँ

चुरापोते सजिएको सृंगार हेर्न पाउँ

सपनीमा पनि तिम्रै सिउँदो हेर्न पाउँ

मुक्तिक्षेत्र देवघाट सधै वरिपरि

रहोस् तिम्रो मुहारमा चमक सधैभरि

डाँडा पाखा तर्राई देखि हिमालयक्षेत्र

लालिगुराँस वनै भरि सुखी मनै भित्र ।

 

आमा तिम्रो मुहारमा शान्ति देख्न पाउँ

अंग अंग सवैतिर कान्ति देख्न पाउँ

ज्योति त्रि्रा चन्द्र सूर्य दृश्य हेर्न पाउँ

धर्ती, अम्बर सवैतिर नृत्य हेर्न
पाउँ

 

आमा तिम्रो मुहारमा सुख देख्न पाउँ

तिम्रै छाती भित्र भित्रै रम्न सधै पाउँ

मन भित्र आँसु होइन हाँसो देख्न पाउँ

भोलि, पर्सी सधै भरि तिमीलाई हेर्न पाउँ

आमा तिम्रो मुहारमा संसार हेर्न पाउँ

आमा तिम्रै शिरविन्दीमा सगरमाथा पाउँ

तिम्रै आँचल सजाएर काखमा वस्न पाउँ

अमृतधारा पिउँदा पिउँदै अमर हुन पाउँ

अमृतधारा पिउँदा पिउँदै अमर हुन पाउँ

अमर हुन पाउँ, अमर हुन पाउँ ।

                           विश्व कविता दिवस २०६५ चैत्र ८

बिष्फोटमा युवकको मृत्यु

Filed under: अपराध

नेपालगञ्जको यातायात व्यवस्था कार्यालयमा भएको बम बिष्फोटमा परी एक युवकको मृत्यु भएको छ । आज दिउंसो यातायात व्यवस्था कार्यालयमा प्रेसर कुकर बम बिष्फोट हुदा युवकको मृत्यु भएको हो ।

प्रहरीका अनुसार बिष्फोट गराउन जाने क्रममा इस्तियाक खांको मृत्यु भएको हो । उनको मोबाइलबाट नाम अनुमान गरिएको हो । कर्मचारीहरु व्यस्त रहेको बेलामा बिष्फोट गराइएको थियो । बम जोड्दै गर्दा प्राविधिक त्रुटीले ती युवक मारिएको प्रारम्भिक अनुसन्धानले देखाएको छ ।

March 9, 2009

होलीको विशेष शुभकामना

रङ्गहरुको पर्व फागु अर्थात होली आज देशभरी हर्षोल्लासका साथ परम्परागत रुपमा मनाइँदैछ । वसन्तऋतुको आगमनसँगै आपसी मेलमिलाम र सदभावनाको सन्देश लिएर आउने होली पर्व रङ्ग र लोला खेली मनाइदैछ ।

दैत्यराज हिरण्डकश्यपुले आफ्ना पुत्र प्रहृलादलाई मार्ने उद्देश्यले ब्रहृमाबाट आगोले छुन नसक्ने वरदान पाएकी आफ्नी बहिनी होलीकालाई दन्किरहेको आगोमा पस्न लगाउँदा होलीका आफै भष्म भएकी थिइन । तर प्रहृलादलाई भने आगोले छुन नसकेको शास्त्रमा उल्लेख गरिएको छ । त्यसै वर्षदेखि पापी होलीका भष्म भएको अवसरमा होली पर्व मनाउने चलन चली आएको मान्यता छ । होली पर्वका अवसरमा आज विहानैदेखि काठमाडौं उपत्यकालगायत देशभरी रङ्ग र लोला खेली होली पर्व मनाउन शुरु गरिएको छ । तराइका जिल्लाहरुमा भने पूर्णिमाको भोलिपल्ट अर्थात भोलि यो पर्व मनाइनेछ ।

विभिन्न जातजातिहरुले आ-आफ्नै किसिमले मनाउने परम्परा अनुसार थकाली जातिले आज तिरहान्ने प्रतियोगिताको आयोजना गर्दैछन् । आजै स्थानीय वासिन्दाले वसन्तपुरमा गाडीएको चीरलाई विधिपूर्वक गाडी बाजागाजाका साथ टुँडीखेलमा लगी जलाउने गरिन्छ । त्यस चीरमा गाडिएका ध्वजा पताका औषधि उपचारको काममा आउने विश्वासका साथ लुछाचुडी गर्ने परम्परा रहेको छ । बसन्तपुरको गद्दीवैठक अगाडि अष्ठमीका दिन गाडिएको मयलको रुखलाई रङ्गीचङगी पारेको चीरमा पूजा आजा गरेपछि होली शुरु भएको मानिन्छि । त्यस्तै, ललितपुरमा त्यसै दिन गाडिएको चीर आजै वागमतिमा लगेर सेलाउने गरिन्छ ।

फागुपर्वका अवसरमा सरकारले आज देशभरी सार्वजनिक विदा दिएको छ । यसै अवसर पारेर होली मनाउन म पनि सडकमा निस्किएको थिए । काठमाण्डौका सडकको होली विशेष रमाइलो र हेर्न लायक देखिन्छ । लोला खेल्दै रंग दलेर सडकमा निस्किएका युवा युवतिले यस पटकको होलीलाइ थप रंगिन र हेर्न लायक वनाएका थिए ।

राजधानीको तिनकुने, वानेश्वर, ववरमहल, सुन्धारा, मैतिदेवी, वानेस्वर हाइट लगायतका स्थानको सडक नाप्दा मैलेपनि यस्तै दृष्य देंखेको थिए । होली पहाड लगायत उपत्यकामा आज र तराइमा भोली गरेर दुइ दिन धुमधामका साथ मनाइन्छ । यसै अवसरमा देश विदेशमा रहनु भएका , होली मनाउन पाउनु भएका र मनाउन नपाउनु भएका सवैलाइ होलीको विशेष शुभकामना ।

गान्धीले प्रयोग गरेका सामग्री लिलाम

महात्मा गान्धीले प्रयोग गरेका केही सामग्री अमेरिकामा विहीबार लिलाम भएका छन् । लिलाम गरिएका ती सामग्री भारतीय व्यापारीले नै खरिद गरेका छन् । यसपछि भारतमा खुसियाली मनाइएको छ । ती सामान भारतका मदिरा तथा वायुसेवा कम्पनीका मालिक विजय माल्याले खरिद गरेका छन् ।

 माल्याले १८ लाख अमेरिकी डलरमा महात्मा गान्धीले प्रयोग गरेका छालाका एक जोडी चप्पल, घडी र थालबटुका किनेका हुन् । ती सामग्री भारत फर्काइने सम्भावना बढेको छ । गान्धीका पनाति तुसार गान्धीले आफ्नो जिजुबाका सामान फिर्ता गराउन अभियान नै सञ्चालन गरेका थिए । सरसामान स्वेदश फिर्ता हुने आशा बढेपछि आफूलाई हर्षलागेको तुसारले बताए । "अब ती सामग्री भावी पुस्ताले देख्न पाउने भए । ती सामग्रीलाई नयाँदिललीस्थित गान्धी राष्ट्रिय संग्रहालयमा राखिनुपर्छ", उनले भने, "संग्रहालय गान्धीका सामग्री राख्न बनाइएको हो । ती सामग्री त्यस संग्रहालयमा राखिएपछि कसैले पनि नाफा कमाउने उद्देश्यले खरिद वा बिक्री गर्दैन ।"

ती सामग्रीको लिलाम बिक्रीले भारत सरकार र सामग्रीका धनी मानिएका जेम्स ओटिसबीच भनाभनकै स्थिति उत्पन्न भएको थियो । सरकाराले ती सामग्री लिलाम हुनुलाई मुलुकको इज्जतसँग जोडेकाले विषय गम्भीर बनेको थियो । मुलुकमा प्रदर्शन नहुन्जेलसम्म भारत सरकार पनि मौन रहेको थियो ।

सम्पर्कः पो‌.ब.नं. २८३३, सुन्धारा, काठमाडौं
Email:pandeysum@gmail.com