नंया सालको पहिलो किरण । वादल फाट्दै गरेको विरघा गांउ र पृष्ठभूमिमा लसर्घाको डांडो ।

नंया वर्ष धेरै पछि आफ्नै जन्म थलो विर्घामा मनाउने अवसर जुट्यो । संविधानसभा निर्वाचनको मौका पारेर विर्घा गएको अवसरमा यस्तो संयोग जुरेको थियो । मुलुक राजनीतिमय भएको मौकामा मेरो सुदुर गांउपनि यसको प्रभाववाट अलग हुने प्रश्नै रहेन । त्यसमाथि मेरा गांउले संविधानसभाको निर्वाचनमा प्रत्यक्ष तर्फवाट उम्मेदवार वनेका थिए ।

यस्तो माचोका बीचपनि म मित्र रमेश र अशोक भएर काली किनारामा स्नान गर्न गयौ । नदी किनारामा धेरै तिर्थालुहरु थिए । कतिले वेलपत्र छम्किदै सक्रान्ति स्नान गरेका थिए । नंया साल फेरिने र भित्तामा नंया क्यालेन्डर झुन्डिने भएरमात्र नभइ वैशाखे सक्रान्तिको ठुलो धार्मिक महत्व पनि रहेको छ हाम्रो समाजमा । यसै अवसरमा हामी नदीमा वेस्मारी पौडियो ।

भाइ रमेश पौडिनमा पोख्त थिए भने उनलाइ मैले पनि साथ दिइरहेको थिए । स्कुले जीवनमा पढाइ छोडी पौडिन हिडेको काम यंहा आएकोमा दंग पर्दै मैले छप्के लगाइ रहेको थिए ।

स्नान, पौडाइ,घुम डुल र गीता पाठ तथा अन्य नियमित कृयाकलाप पछि करिव ११ वजेतिर हामी विर्घा उक्लिएका थियौ । नंया वर्षको दिंउसो कोलडामा गुण खादै यसपटकको नंया वर्ष मैले मनाए । यो ज्यादै परम्परागत र स्र्मृयोग्य रहेको थियो । तंपाइलाइ पनि यसै मेसोमा नंया साल मुवारक ।