यसपटकको दशै सकिएको छ । दशै रमाइलो गरेर वित्यो । करिव १३ दिनको विर्घा वसाइका हर क्षण मेमोरेवल रहे । केही औपचारिक कार्यक्रम केही अनौपचारिक भेटघाटका बिच दशै विदा भयो । कार्तिक ४ गते दशैका दिन विहान ११ वजेको साइतमा टिका थापियो दिनभरी मान्यजनका घरघरमा गएर टिका लगाउनुको आनन्द त वेग्लै । मौला गएर सपरिवार सामुहिक टिका लगाएपछि सवैजना मान्यवरका घरमा हिड्ने हाम्रो पारिवारिक चलन छ । परिवारमा सवैभन्दा वृद्ध ठुलिआमा रहनुभएकाले पनि मौला टिका थाप्न जाने हाम्रो परम्परा विकसित भएको हो ।

दशैका रोचक पक्षहरु अनेक छन । पुर्ण साकाहारी भएकाले दशै खानपीनका दृष्टीले अप्ठेरो हुन्छ मलाइ । मांशाहारीको चहलपहलका बिच शाकाहारीको दशै शुनसानै हुदो रहेछ । तैपनी भेटघाट घुमफिरका बिच दशै रमाइलो हुन्छ । क्षेत्रपालमा पुजा लगाउदा हुने रमाइलो घटेर गएको छैन ।

वोका वली दिनेदेखि वन्दुक पड्काउनेसम्मक क्रियाकलापले सप्तमीको दिन रमाइलो गराउछ । अष्टमी तास खेलाइमै वित्छ । यसपटक त नवमी पनि थपियो तास खेलाइका लागि । दशैमा राकस्दी खोलामा लाइन लागेर नुहाउनुको मजै वेग्लै ।

अपरान्ह टिका लगाएर समुहमा मान्यजनका साथ टिका थाप्न जानुको रमाइलो र आशीस लिनुको आनन्द छदैछ । टिका लगाउदा म अक्सर खराल तिलचन वाजे, मौले हजुरवा र हिमलाला वासंग वढि खुसी हुन्थे त्यो परम्परा यद्यपि छ । उंहाहरुले मन्त्र फलाकेर दिने आशिसको मजै वेग्लै । यसपटक धेरै साथीहरु भित्रिएका रहेछन । यद्यपि अन्य हावादारी युवकहरुमा भन्दा मेरो आकर्शण प्यारा मित्र तथा भाइहरु टुप्पी शुरेश र रुकुम सोल्टी विजयमा छ । अध्ययन्का कारण उनीहरु यसपटक उपस्थित नभएकोमा अलि खल्लो भने लाग्यो ।

यसपटक हाजिरि जवाफ, भलिवल प्रतियोगीता, पिकनिक तथा पाल्पा भ्रमण र काठमाण्डौ फर्कने क्रममा भाइ रमेश संग आलम, रानीघाट, छेर्लुङ, अर्गली तथा रिडी हुदै फर्कदाको मजै वेग्ले थियो । यस भ्रमणका वारेमा केही लेखुला भनेको छु । फोटोहरु सवै रेडी छन । केही दिनमै यसवारे लेखुला भन्ने सोच्दैछु ।

 

दशैमा जुठो सुतक परेर थुनिने अप्ठेरो यसपटक भोगिएन । तास खेल सामान्य रह्यो न हार, न जितको अवस्था । तपाइहरुको दशैपनि रमाइलो रह्यो होला भन्ने अपेक्षा गर्दै प्रतिक्रियाको अपेक्षा गरेको छु ।