यतिवेला मनसुन सकिएको आकाशमा सेता वादल अनेक रुपमा देखा परेका छन । एक्कै छिन अलि अग्लो ठांउमा अडिएर हेर्नु पर्छ । कम्ती रमणीय छैनन ती । अमस्टाडर्म या सिड्नीमा पाइने वादलले यी वादलसंग कम्पिटिसन गर्न सक्दैनन भनेर मलाइ अष्ट्रेलियामा रहेको मेरो मित्र अस्विनले वाज्दा डट कम वाट एसएमएस गर्दै थिए । यसपटक दशै अली पछि परेकोले होला गोदावरी फुल्न लागिसकेको छ । धान दशै लगत्तै काट्नु पर्ने गरी पाकेको छ । मनोहरा फाटाको धांन हेरेर नअघाउनेहरु यसो तराइतिर झरे थाहा लाग्छ । यसपटक मनसुनी वर्ष समयमै र प्रशस्त भएकालेपनि धान खेति राम्रो भएको छ ।

किनमेल गर्न वजार जानेहरुको हुलले काठमाण्डौ मल या वर्ल्ड ट्रेड सेन्टरमा खुट्टो हाल्ने ठांउ छैन । अव विसाल वजार त पुरानो भयो । काठमाण्डौमा इलेक्ट्रीक भर्याङको रहरले विसाल वजार पुग्नेहरु अव काठमाण्डौ मल या वर्ल्ड ट्रेड सेन्टरमा लिफ्ट नै चढ्न पाएपछि वरु किनमेल भृकुटी मण्डपमै गरुला यसो लिफ्ट चढ्न त त्यतै जांउ भनेर त्यतै लागेका पाइन्छन ।

साझा वस या अरु कुनै रात्रीवसमा टाउको झ्यालवाट वाहिरियाउदै छाद्नेहरु माइक्रोवसमा सरर हावा खादै नारायणघाट वा पोखरा हुइकिएका छन । घरैवाट पानीका सिसी वोक्नेहरु मिनरल वाटरका वोतलवाट स्वाट्ट विर्को उघारेर मुख खोकलेका छन ।

हैन प्रगति त भएको रैछ नी देशमा । अरु त अरु केही नभएपनि मुलुकमा केही गर्न नसक्ने र अदक्ष कामदारहरुपनि मलेशीया वा खांडीमा गएर रेमिटेन्स पठाएकै छन । रेमिटेन्सले नै मास्टरको छोरो संगै कुनै अरवको लाहुरेकी छोरी पनि वोर्डिङ पुगेकै छे । गांउले साहुकी श्रीमतीको हातमा भएजस्तै मोडलको सी फोनवाटै मलेसीयाली लाहुरेकी श्रीमतीले वात मारेकै छे । यी नदेखिएका उपलव्धी हुन यो मुलुकका सफलताका । हरेक समय प्रतिकुलता मात्रै झेलेका नेपालीले यो दशैमा राजनीतिक निकास त पाएनन तर आफ्नै पौरखले जीवनस्तरमात्र होइन मुलुकको आर्थिक वृद्धीमापनि योगदान भने पुर्याएकै छन । आइएमइ होस या हिमाल रेमिट अहिले रेमिट्यान्स वुझनेहरुको घुंइचो घटेको छैन ।